چگونه جاي مناسب براي کارمندان جديد را تشخيص دهيم

چگونه جاي مناسب براي کارمندان جديد را تشخيص دهيم ؟

400 آجر را در اتاقي بسته بگذار.   کارمندان جديد را در اتاق بگذار و در را ببند. آنها را ترک کن و بعد از 6 ساعت برگرد. سپس موقعيتها را تجزيه تحليل کن :

*   اگر آنها آجرها را دارند مي شمرند آنها را بخش حسابداري بگذار.  

*   اگر آنها از نو (براي بار دوم)دارند آنها را مي شمرند، آنها را در بخش مميزي بگذار. 

*   اگر آنها همه اتاق را با آجرها آشفته کرده اند،(گند زده اند) آنها را در بخش مهندسي بگذار.  

*   اگر آنها آجرها را به طرز فوق العاده اي مرتب کرده اند آنها را در بخش برنامه ريزي بگذار.  

*   اگر آنها آجرها را به يکديگر پرتاب مي کنند آنها را در بخش اداري بگذار. 

*   اگر آنها در حال خوابند، آنها را در بخش حراست بگذار.  

*   اگر آنها آجرها را تکه تکه کرده اند آنها را در قسمت فناوري اطلاعات بگذار.  

*   اگر آنها بيکار نشسته اند آنها را در قسمت نيروي انساني بگذار.  

*   اگر آنها سعي مي کنند آجرها ترکيبهاي مختلفي داشته باشند و مدام جستجوي بيشتري

*   مي کنند و هنوز يک آجر هم تکان نداده اند آنها را در قسمت حقوق و دستمزدبگذار.  

*   اگر آنها اتاق را ترک کرده اند آنها را در قسمت بازاريابي بگداز . 

*   اگر آنها به بيرون پنچره خيره شده اند، آنها را در قسمت برنامه ريزي استراتژيک بگذار.  

*     اگر آنها با يکديگر در حال حرف زدن هستند: بدون هيچ نشانه اي از تکان خوردن آجرها، به آنها تبريک بگو و آنها را در قسمت مديريت ارشد قرار بده  .

ارسال شده توسط آقای مهدی حسن تبار

روباه و کلاغ !

داستان روباه و کلاغ رو که یادتون هست

اثر ابوالفضل محترمی - جشنواره کاریکاتور نوآوری و شکوفایی در مدیریت شهری

بدون شرح

بازی با ریاضی

یک مثال ساده : ۶ = ۲ + ۲ + ۲

سخت نبود که ! بقیه اش رو شما حل کنید .

جوابها رو در ادامه مطلب گذاشتم ولی عجله نکنید روی تک تک اونها حسابی فکر کنید مطمئنا راه برقراری تساوی رو پیدا خواهید کرد و لذت خواهید برد .

دو شعر از ابوالفضل زرویی نصرآباد

در «دستش ده» فرمايد - حفظه الله -

هست پست و مقام، خواب و خيال                          اندر اين روزگار قحط رجال
اين مديران كه صاحب كلهند                               به تو پست معاونت ندهند
نرسد هر كسي به حد نصاب                                   دارد اين پست ها حساب كتاب
بايد البته بود بايسته                                          وانگهي كاردان و شايسته
با مدير آشنا، به ضرس يقين                                  اهل يك فرقه ای، مضاف بر اين
مدتی پيشتر، گرفته ژتون                                           نام فاميلی اش دهان پر كن
نيست در انتخاب آدم پاك                                   ابدا مدرك و سواد، ملاك
بعد سالی كه پايه اش شد سفت                             می شود دكترا براش گرفت
شصت تا دستيار خواهد داشت                             به تخصص چه كار خواهد داشت
پست هاي كليدی مرسوم                               هست مخصوص عده ای معلوم
بعضا اين پست ها كه مرغوب است                             می شود جابه جا و دست به دست
ليكن اين پست ها، به شكل عجيب                                    نرسد مطلقا به غير و غريب
مثل ما را فرا نمي خوانند                                    چون ز ما بهتران فراوانند
آن كه رم زين رسوم نغز كند                                        بايد اصلا فرار مغز كند!

 

آپ تو دیت

 

 پسرم، در معاونت، بايد                                   «آپ تو ديت» بود و "روز آمد"
بايد اول بدون سوخت و سوز                              باخبر باشي از وقايع روز
به رئيس ات نگر به اين نيت                              كه به چي مي دهد اهميت
هرچه را دارد او علاقه به آن                          بيشتر در همان زمينه بخوان
از فلان "ميس" يا فلان "مستر"                      تا به تركيب تيم منچستر
اندک اندك تو با همين تدبير                               مي شوي مرجع جناب مدير
با دو صد كبر و با دو نخوت و فيس                       مي شوي دمخور جناب رئيس
مي شوي صبح و عصر و وقت ناهار                          هي مرتب به دفترش احضار
وقت صحبت، بكن به حد وفور                                    انگليسي براي او بلغور
- حرف لاتين اگر كه پيش نبرد                                   عربي هم به درد خواهد خورد -
مي كنند استفاده، اهل تمييز                                اصطلاحات فلسفي، يك ريز
كلمات "قلنبه" در گفتار                                       دو سه تا محض احتياط بيار
نكن اظهار فضل، جان پدر                                      كه شود حضرت رئيس، پكر
في المثل، هي بگو: "شما ماهيد                           خودتان از قضيه آگاهيد"
يا بگو:" واقفيد اگرچه از آن،                           محض يادآوري است، اين سخنان"
يا كه: " من از شما گرفتم ياد                        درس پس دادن است اين، استاد!"
با همين حرف بي ستون و اساس                           مي كند غبغب رئيس آماس
كه: " بسا تخم ها گذاشته ام                            كه خودم هم خبر نداشته ام"
يا:" چه شاگرد خوب و دانايی                              چه سري، چه دمي، عجب پايي"
محض ترميم اعتبار خودش                                 مي نشاند تو را كنار خودش
چه بسا با خودش، تو را سرتير                              ببرد دفتر جناب وزير
              كند از هوش و دانش ات تعريف                 بعد از آن، سور و سات توست رديف           

سایت ابوالفضل زرویی نصرآباد

تفاوت من و رئیسم

تفاوت من و رئیسم

وقتی من یك كاری را دیر تمام می‌كنم، من كند هستم.
وقتی رئیسم كار را طول دهد، او دقیق و كامل است.

وقتی من كاری را انجام ندهم، من تنبل هستم.
وقتی رئیسم كاری را انجام ندهد، او مشغول است.

وقتی كاری را بدون اینكه از من خواسته شود انجام دهم، من قصد دارم خودم را زرنگ جلوه دهم.
وقتی رئیسم این كار را كند، او ابتكار عمل به خرج داده است.

وقتی من سعی در جلب رضایت رئیسم داشته باشم، من چاپلوسم.
وقتی رئیسم، رئیسش را راضی نگاه دارد، او همكاری می‌كند.

وقتی من اشتباهی كنم، من نادان هستم.
وقتی رئیسم اشتباه كند، او مانند دیگران یك انسان است.

وقتی من در محل كارم نباشم، من در گشت‌زدن هستم.
وقتی رئیسم در دفترش نباشد، او مشغول انجام امور سازمان است.

وقتی یك روز مرخصی استعلاجی داشته باشم، من همیشه مریض هستم.
وقتی رئیسم در مرخصی استعلاجی باشد، او حتماً خیلی بیمار است.

وقتی من مرخصی بخواهم، باید یك جلسه دلیل و توجیه بیاورم.
وقتی رئیسم به مرخصی برود، باید می‌رفت چون خیلی كار كرده است.

وقتی من كار خوبی انجام می‌دهم، رئیسم هرگز به خاطر نمی‌آورد.
وقتی من كار اشتباهی انجام دهم، رئیسم هرگز فراموش نمی‌كند.

نقل از اینترنت

" یک روز من ... " نقل یک روز کاری از وبلاگ داستانی از یک زندگی

یک روز من ... 

 

اول صبح که پا را از خانه بیرون می گذاری خیابان پر از گل و لای است.طرح های کاملا به موقع!!شهرداری و بارندگی دیشب خیابان را آنچنان پر از گل کرده که هنوز چند قدم برنداشته لباست گل اندود      می شود.اصلا حس جالبی نیست که در ابتدای صبح کت و شلواری که تازه از خشک شویی گرفته ای به این حال و روزبیافتد.

به محل کارمی رسی.وقتی که زودتر از تو مشتری پشت در صف بسته یعنی روز شلوغی در پیش است. خدمتگزار شعبه که به گفته خودش دیشب مهمانی بوده گویا فراموش کرده دیسکت سود ها را بیاورد. سر
و کله چند نفر که منتظر گرفتن سود سپرده هایشان هستند پیدا می شود و تو باید به خاطراحمال کسی دیگر غرولند مراجعین را تحمل کنی.

اندکی که می گذرد متوجه می شوی که خدمتگزار کارهای دیروز را هم فراموش کرده فاکس کند.گویا امروز روز دسته گلهای اوست.مشتری که کارش انجام نشده را دست به سر می کنی و به خدمتگزار می توپی.بنده خدا چیزی نمی گوید چون به گفته خودش از عصبانیت من می ترسد.اندکی بعد خدمتگزار تو را صدا میزند.فاکس خراب شده.پیغام خطا راکه می بینی متوجه می شوی که تونر تمام شده.وقتی میخواهی تونر را عوض کنی تازه خدمتگزار یادش می افتد که فراموش کرده تونر از اداره بگیرد.بلافاصله هماهنگ می کنی تا او برای گرفتن تونر به اداره برود.دیگر حق داری عصبانی بشوی.

هنوز ده دقیقه ای نگذشته که معاون هم برای انجام کاری مرخصی ساعتی می گیرد.حالا دیگر تو هستی و همکارت و رئیس که گوشه ای در دنیای خودش غرق است.

تلفن معاون مرتب زنگ می خورد.قرار می گذاری که تلفنها را تو و همکارت نوبتی جواب بدهید اما باز هم حجم تماسها آنقدر زیاد است که وقتی برای پاسخ تلفن می روی داد مراجعینی که پشت باجه ایستاده اند در می آید.باز هم جنگ اعصاب به خاطر چیزی که در آن بی تقصیری.

ساعتی می گذرد.پیرزنی برای گرفتن چکی که چند روز پیش به حساب گذاشته بود و برگشت خورده مراجعه می کند.وقتی دنبال چک می گردی متوجه می شوی که معاون آنها را در کشو گذاشته و کلیدش را هم با خود برده.از پیرزن می خواهی که بعد از ظهر مراجعه کند اما او شروع به نق زدن می کند.حق هم دارد.می گوید راهش دور است و توان آمد و رفت نداردو....چاره ای جر حرص خوردن و شنیدن نق های پیرزن نیست.

روز خسته کننده ایست.مراجعی چک بانکی برای واگذاری به حساب می آورد.در سوی دیگرچک خودش پشت باجه است.این یکی رادیگر خود رئیس بایدتاییدرمز کندکه از بخت بد مشغول صحبت با تلفن است. چک رابه رئیس می دهی.بعد از گذشت 10 دقیقه او هنوز چک را تایید رمز نکرده و همچنان مشغول صحبت با تلفن است.صدای مشتری در می آید.حق هم با اوست اما تو این وسط بی تقصیری.

....و بالاخره روز به پایان می رسد.این یکی دیگر واقعا ضد حال است.وقتی که حسابت به قول معروف نمی خواند.هر چه فکر می کنی ذهنت به جایی نمی رسد.سند کسری را امضا می کنی و از محل کار بیرون می زنی.حالا دیگر شب شده.این روزها نه موقع رفتن آفتاب را میبینی نه موقع برگشت.دلت برای خورشید هم تنگ شده.

به خانه که می رسی ساعت از6.5 هم گذشته.خانه هم داستان خودش را دارد.یک سری خرید که چند روز است به خاطر خستگی عقب می اندازی و امشب دیگر مجبوری انجامشان بدهی.ظرفهای نشسته هم انتظارت را می کشند.تازه درسها هم مانده و روی هم تلنبار شده.چشم به هم بزنی امتحانات فرارسیده....

پی نوشت:کم کم دارم خودم را دراین حجم روز مرگی ها فراموش می کنم....

 

نقل از وبلاگ داستانی از یک زندگی

اختلاف سلیقه تاجر و شاعر - ابوالقاسم حالت

اختلاف سلیقه تاجر و شاعر

از هر چه هست ، ثروت سرشار خوشتر است             رخسار سیم و زر ، ز رخ یار خوشتر است

نقش و نگار صورت زیبای اسکناس                         از خط و خال چهره دلدار خوشتر است

نور جمال سکه کامل عیار زر                                      از نور حسن دلبر عیار خوشتر است

گفتم به تاجری که : قدم نِه به باغ ، گفت :                     بازار پیش بنده ز گلزار خوشتر است

ما را مخوان به باغ که از برگهای گل                             صد بار برگهای بهادار خوشتر است

ما در تلاش جمع طلاییم روز و شب                            کاین کار دلپسند ز هر کار خوشتر است

شعری شنید از من و گفتا : " خوش است لیک                 اسعار ، پیش بنده ز اشعار خوشتر است

روی ریال در نظر ما خوش است و خوب                   اما دلار و لیره و دینار خوشتر است

مدحی اگر کنند ز تاجر خوش است ، لیک                  جنسی اگر خرند ز تجار خوشتر است

کز هر چه سوی خانه و بازار می برند                   پولی که ما بریم ز بازار خوشتر است "

ای مردِ مالدارِ خردمندِ با کمال                             مال تو از کمال تو بسیار خوشتر است

سودی که بذل و بخشش سرکار می دهد               صد ره ز فضل و دانش سرکار خوشتر است

جیب پر است خوبتر از کیسه تهی                آری ، عسل ز موم و گل از خار خوشتر است

امروز یار هیچ کسی غیر پول نیست                 " از هر چه بگذری سخن یار خوشتر است "

شاعر : ابوالقاسم حالت

برگرفته از کتاب گزیده شعر طنز به کوشش اسماعیل امینی از موسسه کتاب همراه

حكايت آن مرد كي تأسّي از دولت كرد - ابوالفضل زرویی نصرآباد

حكايت آن مرد كي تأسّي از دولت كرد

گوش بگشا اي حسام الدّين حسن!                         تا بگويم قصّهْ آن پيرزن
بگذر از آن پيرزن تا زين سبق                                قصّه اي ديگر بيارم بر ورق
تا نپنداري كه خالي بسته ام                                باز يك مضمون عالي بسته ام
بود دكانداري اندر شهر« ري »                             كسب وكاري مي نمود آن نيك پي
كاسبي مي كرد از راه حلال                                 خود نديد او جز زيان و جز ملال
ديد با اين زحمت و اين درد سر                            كاسبي چيزي ندارد جز ضرر
دلخور از برنامه ْ بازار شد                                كارو بار او به كلي زار شد
چون«گران كردن» ز دولت ديده بود                         وان حكايت ها دگر نشنيده بود،
جنس هاي خويش را اندر نهان                       كرد با تقليد از دولت، «گران»
شب مصمّم تا كه در اين راه شد                         صبح فردا، محتسب آگاه شد
دستبندش زد كه :« نفرين بر تو باد                    اين چه جرم است و چه ظلم است و فساد
باعث اين كفرورزي كيست، كيست ؟                     هين بگو تا اين گراني چيست، چيست؟»
خواست تا لب وا كند آن بينوا                               گفت:« خاموش اي پليد بي حيا!
تا مصمّم گشتي اندر راه كج                                اقتصاد ملك را كردي فلج
باعث اين نابساماني تويي                              بد تويي، قاتل تويي، جاني تويي
هست عمري زير چنگال توييم                        سيزده سال است ، دنبال توييم»
مردو زن گشتند گرد آن دو ، جمع                           همچنان پروانه، گرداگرد شمع
كوس رسوايي در آفاقش زدند                           خفت و تا مي خورد، شلاّقش زدند
شرح آن شلاّق وآن خوف و خطر                              « اين زمان بگذار تا وقتي دگر»
زان عتابش عقده اي در سينه شد                             لنگ لنگان بر در كابينه شد
گفت يك سر با وزيران ودود                               آنچه در آن روز با او رفته بود
كاي شما اندر گراني اوستاد                                    « مرمرا تقليدتان بر باد داد!»
از شما تقليد كردم، يك نفس                               زان سبب افتاد كارم با عسس
رونق كار شما در چيست، چيست ؟                       اين گراني هاي اصلي، كار كيست ؟
گفت يك تن زان ميانه، كاي عمو                               هست رمز كار دولت در كدو
«خلق را تقليدشان بر باد داد                           اي دو صد لعنت بر اين تقليد باد»
آن كه عاقل بود، فهميد اين كلام                             بيش از اين عرضي ندارم، والسّلام

سایت ابوالفضل زرویی نصرآباد

نیمه شعبان مبارک !

آری خودم دانستم اینک لاف میگویم                                 هر جا که باشی بی محابا من تو را جویم

تو سرو خوش سیما و من یک بذر بی مقدار                         باری به شوق وصل و دیدار تو می رویم

رویت ندیدم هرگز و دیوانه ات گشتم                                  زنجیری ام کن برکشان بر هر سر و کویم

یک ذره حجب و قطره ای در من حیائی نیست                              ای مظهر انسانیت اصلاح کن خویم

در امتداد زندگی فریاد خواهم زد                                         دارم به آخر می رسم ای خوب مه رویم

 

 

خدایا! دانایی را چراغ راهمان کن

خدایا! دانایی را چراغ راهمان کن

جهنم تاریک بود. جهنم سیاه بود . جهنم نور نداشت. شیطان هر روز صبح از جهنم بیرون می آمد و مشت مشت با خودش تاریکی می آورد. تاریکی را روی آدم ها می پاشید و خوشحال بود، اما بیش از هر چیز خورشید آزارش می داد...

خورشید ، تاریکی را می شست . می برد و شیطان برای آوردن تاریکی هی راه بین جهنم و روز را می رفت و برمی گشت. و این خسته اش کرده بود.

شیطان روز را نفرین می کرد. روز را که راه را از چاه نشان می داد و دیو را از آدم.
شیطان با خودش می گفت: کاش تاریکی آنقدر بزرگ بود که می شد روز را و نور را و خورشید را در آن پیچید یا کاش …
و اینجا بود که شیطان نابینایی را کشف کرد: کاش مردم نابینا می شدند. نابینایی ابتدای گم شدن است و گم شدن ابتدای جهنم.

***
اما شیطان چطور می توانست همه را نابینا کند! این همه چشم را چطور می شد از مردم گرفت!
شیطان رفت و همه جهنم را گشت و از ته ته جهنم جهل را پیدا کرد. جهل را با خود به جهان آورد. جهل ، جوهر جهنم بود.
***
حالا هر صبح شیطان از جهنم می آید و به جای تاریکی، جهل روی سر مردم می ریزد و جهل ، تاریکی غلیظی است که دیگر هیچ خورشیدی از پس اش بر نمی آید.
چشم داریم و هوا روشن است اما راه را از چاه تشخیص نمی دهیم .
چشم داریم و هوا روشن است اما دیو را از آدم نمی شناسیم.
وای از گرسنگی و برهنگی و گمشدگی.
خدایا ! گرسنه ایم ، دانایی را غذایمان کن.
خدایا ! برهنه ایم ، دانایی را لباس مان کن.
خدایا !گم شده ایم ، دانایی را چراغ مان کن.
***
حکیمان گفته اند: دانایی بهشت است و جهل ، جهنم.
خدایا ! اما به ما بگو از جهنم جهل تا بهشت دانایی چند سال نوری ، رنج و سعی و صبوری لازم است !؟

عرفان نظر آهاری

 

داستانک "حكايت جوان مغرور و آن مرد مسافر"

حكايت جوان مغرور و آن مرد مسافر

يكى بود، يكى نبود، غير از خدا هيچ كس نبود.
يك روزى، روزگارى در ولايت غربت يك جوانى بود به نام «سليم آقا» [خوانندگان محترم عنايت داشته باشند كه اسم اين جوان مى توانست هر چيز ديگرى هم باشد، مثلاً پلنگ قلى يا كامبيز يا حتى آلبرت! منتهاى مراتب از آنجا كه نام جوان مذكور در شناسنامه همين چيزى است كه عرض كرديم، حاضر نشديم براى ايجاد جذابيت كاذب، واقعيت را مخدوش كنيم. توضيح از بنده نگارنده.]
بارى اى خواهر نور ديده و اى برادر بدنديده، يك روز صبح كه اين آقاسليم از خواب پا شد چى ديد؟ ديد كه اى دل غافل، يك دُم براى خودش درآورده به چه بزرگى. آقا سليم يك مقدار چشم هايش را مالاند و ديد كه نخير، خواب نمى بيند. اول نشست خوب دُم نودميده اش را تماشا كرد و ديد كه نه، دم خوب مرغوب به دردبخورى است اما ماند كه حالا با دمى به اين شكل و شمايل چه كار بكند.
اول شيطان رفت توى جلدش كه همين جور دمش را بگيرد و راه بيفتد توى كوچه ها و خيابان هاى ولايت غربت، به اين و آن پز بدهد. اما خوب كه فكرش را كرد ديد كه ممكن است به جرم ارعاب و تشويش اذهان عمومى خفتش را بگيرند و دمش را هم ببرند و بگذارند كف دستش. اين شد كه از صرافت پز دادن به مردم بى دم افتاد.
بعد به اين فكر افتاد كه بليت بفروشد تا هر كس دوست داشت، پول بدهد و بيايد دمش را از نزديك تماشا كند. اما خوب كه فكرهايش را كرد، ديد كه نه، مردم بى فرهنگ ولايت غربت، بالاى اين جور چيزها پول نمى دهند.
بارى اى عزيز دل برادر، سليم آقا تا ظهر همين طور نشست براى خودش فكر كرد و عقلش به جايى قد نداد. سر آخر هم به خودش نهيب زد كه: مرد حسابى، در اين موضع كه تويى، چه جاى پز دادن و جلوه فروشى است؟ در ثانى آدميزاد در يك همچو شرايطى مى بايست على القاعده دمش را از اين و آن قايم كند نه اينكه براى نشان دادنش بليت بفروشد! اما سليم آقا از آن آدم هايى نبود كه به اين راحتى كوتاه بيايد و از آنجا كه عزمش را جزم كرده بود كه هر جور شده از اين دم نورسته پولى دربياورد، بالاخره كار خودش را كرد.
اول نشست با چوب يك جفت شاخ قشنگ براى خودش ساخت و هوا كه تاريك شد، يواشكى بار و بنه سفر بست و از ولايت غربت راه افتاد و رفت و رفت و رفت تا رسيد به گردنه «غربلقا» [خوانندگان عزيزى كه با موقعيت جغرافيايى ولايت غربت و حومه آن آشنايند، بنده را ببخشند ولى براى جوان ترها عرض مى كنم كه اين گردنه غربلقا نقطه صفر مرزى ميان ولايت غربت و ولايت جابلقا است. توضيح از بنده نگارنده] به آنجا كه رسيد، شاخ ها را چسباند روى كله اش لباس هايش را هم درآورد و يك پوستين بلند پوشيد و دمش را هم از پشت پوستين داد بيرون. حالا نگو كه دارد اين كارها را مى كند تا بگويد من غولم.
خلاصه دردسرتان ندهم سليم آقا همان جا نشست نان و ماستش را خورد و رفت پشت تخته سنگ ها كمين كرد و منتظر شد تا مسافرى، بازرگانى، كاروانى، چيزى از آنجا رد شود.
يك نيم ساعتى كه گذشت، سر و كله يك نفر از دور پيدا شد. همين كه نزديك شد، سليم آقا از پشت سنگ ها پريد بيرون و گفت: «هو هَه هَه هَه هَه...» [ به زبان غولى، يعنى: سلام اى رهگذر، دار و ندارت را بگذار زمين و جانت را بردار و برو. اگر هم بخواهى كَل كَل كنى، شاخت مى زنم چون اصلاً اعصاب راست و درستى ندارم. ترجمه از بنده نگارنده با تشكر از همكار محترم سركار خانم «جى كى رولينگ» كه در ترجمه آن «هَه» دوم به بنده كمك كردند. مرسى.]
مسافر مذكور هم كه آدم حرف گوش كنى بود، دار و ندارش را گذاشت و جانش را برداشت و حالا ندو كى بدو.
سليم آقا هم بار و بنديل مسافر را گشت، هر چى پول و تراول چك و خوراكى و لباس به درد بخور بود، برداشت و از آنجا كه فطرتش پاك بود، كارت پايان خدمت و گذرنامه و گواهينامه و دفترچه اقساط پژو ۲۰۶ تيپ سه و ساير مدارك مسافر بخت برگشته را هم انداخت توى صندوق پست.
بارى اى برادر يا خواهرى كه شما باشى، اين كار خيلى به سليم آقا مزه داد و از آنجايى كه آدميزاد شير خام خورده، طمعكار است، سليم آقا هم همان جا به غول بازى ادامه داد و به قول شيخ اجل فى الجمله نماند از معاصى، منكرى كه نكرد و مسكرى كه نخورد.
روزها گذشت و گذشت تا اينكه يك روز، سليم آقا نگاه انداخت و ديد اى قربان لطف خدا بروم. يك مسافرى دارد با چهارصد شتر بار و بنه مى آيد. با خودش گفت: «اى سليم آقا خورشيد اقبالت از پشت ديفال، بالا آمده. اين مسافر ننه مرده را كه بترسانى، مى توانى خودت را بازنشسته كنى و بروى يك گوشه بنشينى و با دُمَت گردو بشكانى.»
اين شد كه رفت كمين كرد و همين كه مسافر نزديك شد، پريد بيرون و گفت: «هو هه هه هه هه...»
- كوفت! (اين كوفت را مسافر به سليم آقا گفت.)
سليم آقا كه هاج و واج مانده بود، پس كله اش را خاراند و گفت: «آهاى عمو اين چه طرز برخورد با يك غول است؟ نمى گويى اعصابم سر جا نباشد بزنم تيكه پاره ات كنم؟» مسافر پوزخندى زد و گفت: «كدام غول، تو؟» سليم آقا گفت: «پس چى؟ شاخ و دم به اين بزرگى را نمى بينى؟» مسافر گفت: «تو به اينكه دارى مى گويى دُم؟ پس اگر دُم ارباب مرا ببينى چه مى گويى؟» سليم آقا چشم هايش گرد شد و گفت: «اِه، مگر ارباب تو هم دم دارد؟» مسافر با موبايلش يك شماره اى را گرفت و گفت: «سلام ارباب، روسياهم، اگر ممكن است، دم مباركتان را يك ريزه تكان بدهيد. خدا نگه دار.»
هنوز صحبت مسافر تمام نشده بود كه كوه و بيابان بنا كرد به لرزيدن. مسافر رو كرد به سليم آقا كه داشت از ترس سكته مى كرد و گفت: «اى جوان بدان و آگاه باش كه ارباب من آدم خيلى دم كلفتى است و قسمت اعظم اين نقاط مرزى روى دُمِ اوست.»
سليم آقا كه خورده بود زمين و شاخش شكسته بود، با مرد مسافر رفت به ولايت جابلقا و آنجا داد دمش را بريدند و جراحى پلاستيك كردند و رفت در دم ودستگاه مرد دم كلفت استخدام شد.
ما از اين داستان نتيجه مى گيريم كه دُم داريم تا دُم!
قصه ما به سر رسيد، غلاغه به خونه ش نرسيد.

نقل از کتاب افسانه های امروزی نوشته ابوالفضل زرویی نصرآباد

کلام بزرگان

زندگی مجموعه ای ازشکستها وپیروزی هااست وموفق آن است که پیروزی هایش بیشترباشد.                    

ساموئل بکت

 

هیچ کس نیست که اززندگی خودش راضی باشدودرضمن هیچ کس هم نیست که بتوانداززندگی دل بکند.                                  

 لاپلاس

 

زندگی کن آن طور که می خواهی ، ولی بمیرآن طورکه خدا می خواهد .

هنریخ پستالوزی

 

به زندگی دیگران حسرت مخور چون دیگران هم به زندگی توحسرت می خورند.                                                                  

ادواردمانه

 

زندگی راآسان بگیرچون روزگاربه اندازه کافی به توسختی خواهد داد.

آبراهام لینکلن

 

آن که قدرزمان رانداند ، پشیمان ترین افراد است .

اشپنگلر

 

زمان خواب شیرینی است که بیداری تلخی درپایان دارد.

راسین

 

ممکن است طمع درابتداانسان رابالا ببردولی درآخربه زمینش خواهد زد.

سقراط

 

اگرمی خواهی به مال وزندگیت طمع نکنند ، به مال وزندگی کسی طمع نکن.

لردبایرون

 

بالاترین ظلم ،ظلم درحق خویشتن است .

خواجه نظام الملک

 

ظلم نیش است وعدالت نوش ، نوش بهترازنیش نیست ؟

محمدعلی جناح

 

من ، ظلم همه دشمنان رابه امید عدالت دوست تحمل می کنم .

گالیله

 

مادر ، رحمت رابه فرزند می آموزد وپدرعزت را.

محمداقبال

 

آن که یک بارطعم عزت راچشید ،دیگرآن رارها نخواهد کرد.

نیوتن

 

گلی که عطرندارد ازعذاب گلاب گیری درامان است.

پوشکین

 

بدبختی انسان این است که علاقه اوبه بدیها ومنکرات همیشه بیشترازعلاقه اوبه محاسن ونیکی ها است .

اینشتین

 

هرچه غروربیشتر،غفلت بیشتر .

هاندل

 

غافل کسی است که ازتجربه دیگران سود نمی برد.

پطرکبیر

 

همه شکست های بشرازغفلت های اوسرچشمه می گیرد.

ماژلان

 

کارزیاد کردن دشواراست وهیچ کارنکردن ،دشوارتر.

بلغاری

 

به سختی می توان دریک سال یک دوست پیداکرد ولی به ساعتی می توان دوستی راآزرده خاطرساخت وازدست داد.

چینی 

 

مانند علما بنویس ومانند توده حرف بزن .

هندی

 

موقعی که متولد شدم گریستم وهرروز نشان می دهد که چراگریستم .

اسپانیایی

 

محنت ،محک دوستی .

برمه یی

 

موفقیت نصیب افرادخواب آلود نمی شود .

آلمانی

 

کسی که صدقه می دهد یک دانه می کاردوهزاردانه درومی کند .

ترکی

 

کسی که به توسخن چینی کند ازتو نیز سخن چینی خواهد کرد.

ترکی

 

کاهلان وقت فراغت ندارند.

ژاپنی

 

گره رابازبانت طوری مزن که نتوان بادندان گشود.

اسکاتلند

 

گفتارنیک نیکواست ، ولی کردارنیک ،نیکوتراست.

انگلیسی

 

گفتارآیینه کرداراست .

فرانسوی

 

لذتهای ماسطحی ودردهای ماعمیق است .

چینی

 

لئیم یک چشم دارد وجاه طلب ،کوراست .

ازمنسنتانی

 

لگد بهترازطعنه است .

فرانسوی

 

مهربانی های کوچک رافراموش مکن وتقصیرات کوچک رابه یاد نداشته باش .

چینی

 

مردی که کوه راازمیان برداشت ،کسی بود که شروع به برداشتن سنگ ریزه ها کرد.

چینی

 

يک شمع ميتواند هزاران شمع را روشن کند، بدون آنکه چيزي از دست بدهد. بمانند شادي که هيچگاه با تقسيم کردن کم نمي‌شود.
بودا

 

هيچكس از قلب شما به شما نزديكتر و راستگوتر نيست بنابراين از كساني كه قلب پاك شما ايشانرا بخود نمي پذيرد اجتناب كنيد.
سقراط

 

هرگاه تمام بلايا و مصائب بشر را در يكجا جمع نمايند و در ميان مردمان تقسيم كنند بدبخترين مردم چون سهم خود را ببينند از سهم نخستين خويش راضي شده، لب از شكايت مي‌بندند.
سقراط

 

يا چنان نماي كه باشى، يا چنان باش كه نمايي.
با يزيد بسطانى

 

فضائل كوچك در نزد عوام جلب تحسين مي‌كند و فضائل متوسط باعث تحيرشان مي‌شود و فضائل عاليه را اصلا درك نمي‌كنند.
بيكن

 

در هستي دو فاجعه است برآورده نشدن آرزوها، و برآورده شدن آرزوها.
برنارد شاو

 

آنکسی که ازرنج زندگی بترسد ، ازترس دررنج خواهد بود.

چینی

 

استعداد درفضای آرام رشد می کند وشخصیت درجریان کامل زندگی .

گوته

 

بیش ازهرچیزنخست بدان که چه می خواهی .

فوخ

 

بردن همه چیزنیست ، اما تلاش برای بردن چرا.

لومباردی

 

سعادتمند کسی است که به مصائب ومشکلات زندگی لبخند بزند .

شکسپیر

 

من آینده رادوست دارم چون باید بقیه عمرم رادرآن بگذرانم .

کترینگ

 

برای اینکه عمرطولانی باشد باید آهسته زندگی کنیم .

سیسرون

 

هیچ کس بدبخت ترازکسی نیست که همیشه خوشبخت است .

هلندی

 

دردعوااولین مشت رابزن ومحکم هم بزن .

جکسون براون

 

امید بامرگ هم به گورنمی رود.

میلر

 

مرورزمان به خودی خود بسیاری ازنگرانی ها راازبین می برد.

دیل کارنگی

 

 

 

"Success is a state of mind. If you want success, start thinking of yourself as a success."

Dr. Joyce Brothers

 

 

"I am enough of an artist to draw freely upon my imagination. Imagination is more important than knowledge. Knowledge is limited. Imagination encircles the world."

Albert Einstein

 

"What the Caterpillar thinks is the end of the world, the Butterfly knows is just the beginning"

 

 

 

 

شعر " در منصب مشاورت فرمايد - حفظه الله " ابوالفضل زرویی نصر آباد

در منصب مشاورت فرمايد - حفظه الله

در عمل، گرچه جز محاوره نيست

منصبی خوشتر از مشاوره نيست
به تو فرضا فلان مدير ستاد

چه بسا منصب مشاوره داد
مشورت شيوه اعاظم نيست

پس وجود تو، هيچ لازم نيست
نيستی در امور دنيايی

صاحب اختيار اجرايی
پس نيايی به كار در عرصات

جز برای حضور در جلسات
رؤسا بهتر از تو آگاهند

از تو هرگز نظر نمی خواهند
نرسان جهل خويش را به ثبوت

كه تو سنگين تری به وقت سكوت
پس می آيد وجود تو، به شمار

قسمتی از فضا و اكسسوار
وقت تصميم و در عمل، روراست

چه نيازی به عز و جز شماست؟ 
چون كه تصميم نيست دست تو نيز

به چه كار آيد آن وجود عزيز؟ 
بعد يك عمر آبروداری

می شوی چرخ پنجم گاری!

 نوشته ابوالفضل زرویی نصرآباد

چند شعر از کتاب " رویاهایت را رها مکن " سوزان پولیس شوتز

از کتاب رویاهایت را رها مکن                       نوشته سوزان پولیس شوتز 

 

اگر رویایی در دل داری ؛

به دنیا بیاورش و آن را زندگی بخش .

چه بسیار گنجینه هایی که تنها از آن ما هستند ؛

و هرگز بستری برای رشد نمی یابند.

هر یک از ما موهبتی بی همتا در خود دارد ؛

که باید آن را به دنیا بیاورد .

مقصود ما در زندگی شکوفا ساختن چنین موهبتی است.

حتی اگر تنها شمار اندکی از ما آن را پیشکش کنند؛

باز دنیا ؛ دنیای بهتری برای زیستن خواهد بود .

If you have a dream, alive in your mind,

Bring it to the world, give it life.

Too often, the treasures which are ours alone to give

   are never given the chance to grow.

We each have a unique gift to bring to this world.

It is our purpose in life to offer this gift. 

For even if only a few people benefit from our offering , the world is then a better place to live.

 

بقيه اشعار در ادامه مطلب

شعر "نشانی" اثری از هشت کتاب سهراب سپهری

نشانی

 

" خانه دوست کجاست ؟ "  در فلق بود که پرسید سوار .

آسمان مکثی کرد .

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شنها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت :

" نرسیده به درخت ؛

کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است .

می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ ؛ سر بدر می آرد ؛

پس به سمت گل تنهایی می پیچی ؛

دو قدم مانده به گل ؛

پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی

و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد .

در صمیمیت سیال فضا؛ خش خشی می شنوی :

کودکی می بینی

رفته از کاج بلندی بالا ؛ جوجه بردارد از لانه نور

و از او می پرسی

خانه دوست کجاست "

 

هشت کتاب ( سهراب سپهری )

ارسالی توسط خواننده

داستانک " مکتوب " پائولو کوئیلو

جرج برنارد شاو ؛ نویسنده انگلیسی ؛  روزی در خانه دوست مجسمه سازش ؛ ج . اپشتاین قطعه سنگ عظیمی دید . از او پرسید : " با این سنگ چه می خواهی بکنی ؟

اپشتاین جواب داد : " هنوز نمی دانم . دارم در موردش فکر می کنم ."

شاو متعجبانه گفت : " یعنی تو برای الهام هایت نقشه میکشی ؟ فکر نمی کنی هنرمند باید آزاد باشد که هر وقت خواست نظرش را عوض کند ؟ "

اپشتاین گفت : " عقیده تو وقتی بدرد می خورد که تمام کاری که هنرمند بعد از تغییر نظر باید انجام دهد مچاله کردن ورق کاغذی پنج گرمی است . اما وقتی با چهار تن سنگ طرفی ؛ باید طور دیگری فکر کنی ."

مرشد می گوید:

" هر یک از ما بهترین راه را برای انجام دادن کارش میداند . فقط کسی که با کار طرف می شود ؛ میداند که چه مسائلی در پیش است ."

                                                  

                                                ارسالی توسط خواننده

آموزه هایی برای بهتر زیستن

آموزه هایی برای بهتر زیستن

 

*من آموخته ام که هردستاورد بزرگی ، روزگاری غیرممکن به نظر می رسیده است.

*من آموخته ام که بدون ریسک کردن شما نمی توانید یک قهرمان شوید.

*من آموخته ام که مردم به خودشان اجازه می دهند فقط آن اندازه موفق باشند که فکر می کنند سزاوارش هستند.

*من آموخته ام که موفقیت در محیط کار اگر به معنای شکست در خانه باشد بی ارزش است.

*من آموخته ام اگر چیزهای جدیدی را امتحان نکنی ، چیز جدیدی نمی آموزی.

*من آموخته ام شخصی که می گوید نمی توان این کار را انجام داد از دیدن شخص دیگری که همان کاررا انجام می دهد متحیر می شود.

*من آموخته ام که مردم بامن همان گونه رفتار می کنند که من به آنها اجازه می دهم.

*من آموخته ام اگر مشکلی وجود نداشته باشد فرصت وموقعیتی هم وجود ندارد.

*من آموخته ام که یا شما رفتار خود را کنترل می کنید یا آن شما را کنترل می کند.

*من آموخته ام که هر چیز بزرگتری بهتر نیست و هر چیزی که سریعتر پیش می رود لزوماً پیشزفت نیست.

*من آموخته ام که اکثر مردم دربرابر هرتغییری مقاومت نشان می دهند ولی این یگانه چیزی است که باعث پیشرفت می شود.

*من آموخته ام که اگر از خودتان بهترین ها را ارائه نکنید نباید از زندگی انتظار بهترین ها را داشته باشید.

*من آموخته ام که مقام را می توان خرید ولی احترام  را باید به دست آورد.

*من آموخته ام که یک معامله خوب فقط وقتی یک معامله خوب است که برای هر دو طرف یک معامله خوب باشد.

*من آموخته ام که تشویق یک آموزگار خوب می تواند زندگی شاگردی را دگرگون کند.

*من آموخته ام که وقتی کسی می گوید موضوع بر سر پول نیست بلکه بر سر اصول است معمولاً موضوع برسر پول است.

*من آموخته ام راز شاداب پیر شدن در این است که هرگز شور واشتیاق خودرا برای آشنا شدن با افراد جدید ودیدن مکان های جدید از دست ندهید ودر نهایت من آموخته ام که هنوز چیزهای زیادی هست که باید بیاموزم.

 

                           (به بلندای فکرت پرواز خواهی کرد) اثری از < مسعود لعلی>

داستانک " مکتوب " پائولو کوئیلو

سه پری به مراسم غسل تعمید شاهزاده ای دعوت شدند . اولین پری ؛ به شاهزاده هدیه یافتن عشقش را داد . دومی به او آن قدر پول داد که بتواند هر کاری که خواست بکند. و سومین پری به شاهزاده ؛ زیبایی هدیه کرد.

 

اما مثل تمام افسانه های  پریان ؛ ساحره ای از راه رسید .

 

ساحره از این که به مراسم دعوت نشده بود خشمگین بود و لب به نفرین کردن شاهزاده گشود: " می بینم که تو از قبل همه چیز داری . به همین خاطر ؛ می خواهم  بیش از این به تو ببخشم . تو استعداد هر کاری را که بکوشی انجام دهی ؛ خواهی داشت ."

 

شاهزاده رشد کرد؛ خوش سیما و ثروتمند شد و عشقش را پیدا کرد . اما هرگز قادر نبود که ماموریتش را روی زمین به آخر برساند . او در نقاشی ؛ مجسمه سازی ؛ موسیقی و ریاضی متبحر بود ؛ اما هیچ وقت    نمی توانست  کاری را تا آخر انجام دهد ؛ زیرا خیلی زود تغییر عقیده می داد و به کارهای دیگر مجذوب            می شد .

 

مرشد می گوید :

" تمام راه ها به یک جا ختم می شود ؛ اما تو راه خود را انتخاب کن و آن را تا آخر طی کن. سعی نکن که در همه راه ها قدم بگذاری ."

 

                                                          ارسالی توسط خواننده

ادبیات کارشناسان نقل از سایت حسابداری بانکی

ادبیات کارشناسان

1. این بستگى دارد به… یعنى:   

                                                                                           جواب سوال شما را نمى دانم!
2. این موضوع پس از روزها تحقیق و بررسى فهمیده شد. یعنى:

                                                                                   این موضوع را بطور تصادفى فهمیدم!
3. نحوه عمل سیستم بسیار جالب و دقیق است. یعنى:

                                                                   سیستم کار مى کند و این براى ما تعجب انگیز است!
4. کاملا انجام شده یعنى:

                                                                           تنها راجع به 10 درصد کار برنامه ریزى شده!
5. ما تصحیحاتى روى سیستم انجام دادیم تا آن را ارتقا دهیم. یعنى:

                                                                   تمام طراحى ما اشتباه بوده و ما از اول شروع کرده ایم!
6. پروژه به دلیل بعضى مشکلات دیده نشده، کمى از برنامه ریزى عقب است. یعنى:

                                                                                تاکنون روى پروژه دیگرى کار مى کردیم!
7. ما پیش بینی مى کنیم… یعنى:

                                                                                       90 درصد احتمال خطا مى رود!
8. این موضوع مستند نشده… یعنى:

                                                    تاکنون کسى از اعضا تیم پروژه به این موضوع فکر نکرده است!
9. پروژه طورى طراحى شده که کاملا سیستم بدون نقص کار مى کند. یعنى:

                                                        هرگونه مشکلات بعدى ناشى از عملکرد غلط اپراتورها است!
10. تمام انتخاب اولیه به کنار گذاشته شد. یعنى:

                                                       تنها فردى که این موضوع را مى فهمید از تیم خارج شده است!
11. کل کوشش ما براى این است که مشترى راضى شود. یعنى:

                                      ما آنقدر از زمان بندى عقبیم که هر چه که به مشترى بدهیم راضى مى شود!
12. تحویل پروژه براى فصل آخر سال آینده پیش بینى شده است. یعنى:

              که تا آن زمان ما مى توانیم مقصر تاخیر در اجراى پروژه را کسى از میان تیم کارفرما پیدا کنیم!
13. روى چند انتخاب به طور هم زمان در حال کار هستیم. یعنى:

                                                                                هنوز تصمیم نگرفته ایم چه کنیم!
14. تا چند دقیقه دیگر به این موضوع مى رسیم. یعنى:

                                                                    فراموشش کنید، الان به اندازه کافى مشکل داریم!
15. حالا ما آماده ایم صحبت هاى شما را بشنویم. یعنى:

                     شما هر چه مى خواهید صحبت کنید که البته تاثیرى در کارى که ما انجام خواهیم داد ندارد!
16. به علت اهمیت تئورى و عملى این موضوع… یعنى:

                                                                             به علت علاقه من به این موضوع!
17. سه نمونه جهت مطالعه شما انتخاب شده و آورده شده اند. یعنى:

                        طبیعتا بقیه نمونه ها واجد مشخصاتى که شما باید بعد از مطالعه به آن برسید، نبوده اند!
18. بقیه نتایج در گزارش بعدى ارائه مى شود. یعنى:

                                                                          بقیه نتایج را تا فشار نیاورید نخواهیم داد!
19. ثابت شده که … یعنى:

                                                                                   من فکر می کنم که …!
20. این صحبت شما تا اندازه اى صحیح است. یعنى:

                                                                         از نظر من صحبت شما مطلقا غلط است!
21. در این مورد طبق استاندارد عمل خواهیم کرد. یعنى:

                                                                               از جزئیات کار اصلا اطلاع ندارید!

نقل از سایت حسابداری بانکی

داستانک "لولو"

فردی که از یک آسایشگاه روانی بازدید می کرد ، به شخصی از ساکنان آنجا برخورد که با حالتی راضی و خشنود دریک صندلی به جلو وعقب تاب می خورد ومرتباً زیر لب می گفت :( لولو، لولو...)

از پرستار آنجا پرسید :این مرد چه ناراحتی دارد؟

پرستار توضیح داد : می دانید آقا، لولو نام زن بی وفایی است که اورا ترک کرد.

بازدید کننده به گردش خود ادامه داد.

کمی بعد به یک سلول رسید که دیوارهای داخلش را با ابر پوشانده بودند .در آنجا شخصی مرتباً سرش را به دیوار می کوبید وفریاد می کشید :(لولو، لولو...)

بازدید کننده پرسید :چرا این مرد فریاد می کشد لولو.؟

پرستار توضیح داد :اوه ، این همان فردی است که لولو بالاخره با او ازدواج کرد.

بسیاری از ما در پی چیزی هستیم که عاقبت آن را نمی دانیم پس بهتر است قبل از درخواست به عواقب چیزی که می خواهیم بدان برسیم فکر کنیم. 

داستانک " قصه خرچنگها "

زن وشوهری به هنگام گذراندن تعطیلات خود درایالت <مین>آمریکا برای تماشای قایقهایی که از صید ماهی وخرچنگ بازمی گشتند به بندر گاه رفتند یکی از قایقها در نزدیکی آنها پهلو گرفت وقایقرانان سطل های پر از خرچنگ را که تازه به دامشان انداخته بودند از قایق تخلیه کردند ، زن با مشاهده خیل خرچنگهایی که در داخل سطلی به این طرف و آن طرف می دویدند به وجد آمد.

او متوجه شد به محض اینکه یکی از خرچنگها شروع به صعود از کناره سطل می کند ، خرچنگهای دیگر بی درنگ آن را پایین می کشند ودوباره به کف سطل می اندازند ، به نظر می رسید که هر خرچنگ به آسانی می توانست بالاخره خود را از سطل بیرون بکشد به شرطی که خرچنگ های دیگر آن را مجدداً به پایین نکشند.

شکی نیست که از این حرکت خرچنگها می توان به اثرات نیرومند حسادت در طبیعت انسانها پی برد. برخی از ما انسانها به محض مشاهده این که کسی با عزم راسخ در صدد بالا کشیدن خود از <سطل> است بی درنگ دست به کار می شویم وبا نیروی بازدارنده خود او را دریک چشم برهم زدن پایین می کشیم واین در حالی است که ما انسانها بایستی در جهت ارتقاء وپشتیبانی همدیگر هر چه بیشتر کوشا باشیم نه؟

 

برگرفته از کتاب <جانب عشق عزیز است فرو مگذارش > نوشته مسعود لعلی

شاد ترین شغل دنیا - نقل از جراید

واحد مرکزي خبر: محققان انگليسي فهرست شادترين مشاغل جهان را اعلام کردند.

به نوشته روزنامه اينترنتي روسي اوترا به گفته محققان شرکت سيتي اند گيلدز که در زمينه سنجش توانايي هاي حرفه اي مردم فعاليت مي کند ارايشگري شادترين شغل دنياست و کساني که در اين زمينه فعاليت مي کنند بيشترين ميزان رضايت را از حرفه خود دارند.

بنا به اين گزارش بيش از پنجاه درصد پرسش شوندگان درامد خوب، ارتباط دوستانه با مشتريان و توجه کافي روسا را از جمله مهمترين عوامل رضايت از شغل عنوان کرده اند.

مکانهاي بعدي در فهرست شادترين مشاغل دنيا به سراشپزها، خرده فروشها، معلمان، حسابداران، منشيها، لوله کشها،‌ مهندسان، معماران، روزنامه نگاران، مکانيک هاي اتومبيل، کارشناسان اي.تي و پرستاران کودک اختصاص يافته و کارمندان بانک و کارگران ساختماني در انتهاي فهرست قرار گرفته اند.

 

شاد ترین شغل دنیا - نقل از جراید  

شعر "محکمه الهی " اثر خلیل جوادی

متن کامل شعر محکه الهی اثر خلیل جوادی و معرفی وبلاگ

فایل صوتی این شعر چند وقته که روی گوشیهای موبایل 

 مرتب داره بین مردم رد و بدل می شه . شعر برای خلیل جوادیه که

به وبلاگش آخر همین پست لینک دادم .

متن شعر رو بدون هیچ اظهار نظری اینجا میزارم خودتون بخونید

و دوست داشتید نظر بدید

 

یه شب که من حسابی خسته بودم

همین جــوری چشامو بستـه بـودم

سیاهی چشــام یه لحظه سُـر خـورد

یــه دفعـه مثل مرده ها خوابم برد

تــو خواب دیدم محشر کــبری شده

محکـمــة الهــــی بــر پــــا شـــده

خـــدا نشستـه مــردم از مــرد و زن

ردیف ردیف مقــابلش واستــــادن

چرتکه گذاشتــه و حساب می کنـه

به بنده هاش عتاب خطاب می کنـه

میگه  چـرا این همــه لج می کنیـد

راهتــونو بـی خـودی کج مـی کنیـد

آیــــه فرستـادم کــه آدم بشیـــد

بــا دلخوشـی کنــار هـم جـم بشید

دلای غــم گرفتــه رو شــ­­ــاد کنیــد

بـا فکــرتـون دنیــــا رو آبــاد کنیـد

عقــل دادم بـریـــد تــدبـّر کـنیــد

نـه اینکه جای عقلو کــاه پر کنیـد

مــن بهتون چقد مـــاشالاّ  گفتــم

نیـــــــافریـده بــاریکــلاّ  گفتـــم

من که هـواتونو همیشـه داشتـــم

حتی یه لحظــه گشنه تون نذاشتـم

امــــا شمـا بازی نکــرده باختیـــد

نشـستیـد و خــــدای جعلی ساختیـد

هـر کـدوم از شما خودش خدا شـــد

از مــــا و آیــه های مـا جـدا شــــد

یه جو زمین و این همه شلوغـــی؟

این همه دیــن و مذهب دروغـــی؟

حقیقتـاً شماهـــا خیـلی پستـیـن

خــر نبـاشیـن گـــاوو نمـی پرستین

از تـوی جـم یکــی بـُلن شد ایستاد

بُـلن بـُلن هــی صلـــــوات فرستـاد

از اون قیافه هــای پـشـم و پـيـلـي

از اون اعُجـوبـه هـاي چـرب و چـيـلي

گف چــرا هیشکی روسری سرش نیست

پس چـرا هیشکی پیش همسرش نیست

چــرا زنـا ایـــن جـــوری بد لبــاسن

مــردای غیـــــرتــی کجــا پلاسـن؟

خــدا بهش گف بتمـرگ حرف نــزن

اینجا کـــه فرقی نـدارن مــــرد و زن

  یــارو کِنِف شــد ولــی از رو نــرفت

  حرف خـدا از گـوش اون تو نـرفـت

        چشاش مـی چرخه نمی دونم چشــه

       آهان می خواد یواشکی جیم بشــه

          دید یـــه کمی سرش شلوغـــه خـدا

        یواش یواش شـد از جماعت جـــدا

  بــا شکمـی شبیـــه بشکــة نفت

  یهو سرش رو پایین انـداخت و رفت

  قــراولا چـــن تــا بهش ایس دادن

  یــارو وا نستاد تـا جلوش واستـادن

  فوری در آورد واسه شون چک کشید

  گف ببرید وصول کنیـد خوش بشیـد

  دلــــم بـــــرای حــوریـا لـک زده

  دیـر بــرســم یکــی دیگـه تـک زده

  اگــــر نرم حوریــــه دلگیر میشــــه

  تو رو خــــدا بذار برم دیر میشـــــه

  قراول حضــرت حــق دمش گــــرم

  بـا رشـــوه ی خیلی کلـون نشد نـرم

  گـــوشای یــارو رو گرف تو دستـش

  کشون کشون برد و یه جایـی بستش

  رشوه ی حاجــی رو ضمیمــه کــردن

  تـوی جهنـم اونــو بیمــه کـــردن

  حاجیــه داش بـُلن بُـلن غر مـــی زد

  داش روی اعصـابـــــا تلنگر مــــی زد

  خدا بهش گف دیگه بس کن حاجـی

  یه خورده هم حبس نفس کــن حـاجـی

  ایـن همــــه آدم رو معــطّل نکـن

  بگیـر بشین این قــــده کل کل نکــن

  یـــه عا لمه نامــه داریـم نخــونده

  تـــــازه ، هنوز کُرات دیگــــه مـونده

  نامــه ی تـو پر از کـــارای زشتـــــه

  کی به تو گفتـه جات توی بهشتــــه ؟

  بهش جـــــای آدمــای بـاحالـــــه

  ولت کنـــــم بری بهش ؟ محالـــــه

  یادتــــه کـه چقد ریا می کـــــردی

  بنده هــای مـــــارو سیـا مـــی کردی

  تا یـــه نفر دور و بــرت مـی دیــــدی

  چقد ولا الضّــــا لّینـو  مـی کشیـــدی

  این همه که روضه و نوحــه خونـدی

  یه لقمه نون دست کسی رسـونـــدی؟

  خیال می کردی ما حواسمــون نیس

  نظم نظام هستی کشکـی کشکی س؟

  هر کـــــاری کـردی بچــه هـا نوشتن

  می خوای برو خـودت ببین تـــو زونکن

  خلاصـــه ، وقتی یـارو فهمید اینـــه

  بـــــازم دُرُس نمـی تونس بشینــــه

  کاسه ی صبرش یه دفـه سر می رف

  تـــا فرصـتی گیر می آورد در می رف

  قیـامتـه اینجـــا عجـب جـــــاییــه

  جــون شمــــا خیلـی تمـاشـــاییــه

  از یــــه طرف کلــی کشیش آوردن

 کشون کشون همـه رو پیش آوردن

 گفتـم اینـــــارو کـــــه قطار کردن

 بیچـــــاره ها مگـــه چیکار کــردن؟

 مأ موره گف میگم بهت مــن الان

 مفسد فی الارض کــه میگن همین هان

 گفت: اینـــــا بهش فروشی کـردن

 بـــی پـدرا خــــــدارو جوشی کــردن

 بنـــــام دین حسابی خــوردن اینها

 کـــفر خـــــــدارو در آوردن اینهــــا

 بد جــوری ژاندارکو اینـــا چزونـدن

 زنــده تـوی آتیش اونـــو سوزوندن

 روی زمین خـــدایی پیشــه کــردن

 خون گالیلـــه رو تو شیشــه کــردن

 اگــــه بهش بگی کُلاتــو صاف کن

 بهت میگـــه بشین و اعتـراف کــن

 همیشـــه در حــال نظاره بــــودن

 شما بگـــــو اینا چی کــــاره بـودن؟

 خیام اومد یه بطری ام تــو دستش

 رفت و یه گوشــه یی گرف نشستش

 حــــاجی بُـلن شد با صـدای محکم

 گف : ایـن آقـــا بـاید بــره جهنـــم

 خدا بهش گف تـــو دخـا لت نکــن

 بــــه اهـل معرفت جسارت نکـــن

 بگــــو چرا بـــه خون این هلاکـــی

 این کـــه نه مدعی داره نـــه شاکـی

 نــه گـرد و خاک کــرده و نـه هیاهـو

 نــــه عربده کشیده و نـــه چاقــــو

 نـــه مال این نــــه مال اونـو برده

 فقط عـــرق خــــریده  رفتـــه خورده

 آدم خوبیـه هـــــــواشو داشتــــم

 اینجا خــــودم براش شراب گذاشتـم

 یهــــو شنیــــدم ایس خبردار دادن

 نشستـه ها بُــلن شـدن واستـــادن  

حضرت اسرافیل از اونــــور  اومد

رف روی چـــار پایــه و چــن تا صـــور زد

دیــــدم دارن تخت روون میــــارن

فرشتـــه هــــا رو دوششــون میـــارن

مونده بودم کــه این کیـــه خدایا

تـــو محشـر این کــارا چیـــــه خدایـــا

فِک می کنید داخل اون تخ کی بود

الان میگم ،یـه لحظه ، اسمش چی بـود؟

اون که تو دنیا مثل توپ صدا کـرد

همون کــــه این لامپــارو اختـرا کــــرد

همونکه کاراش عالی  بود اون دیگه

بگید بــابــا ، تومــــاس ادیسون دیگـه

خــدا بهش گف دیگـــه پایین نیـا

یـــــه راس بـــــرو بهش پیش انبیـــا

وقت و تلف نکن تــوماس زود برو

بــه هـر وسیلــه ای اگـــــر بود بــــرو

از روی پل نری یـــه وخ مـی افتــی

مـیگــم هــــوایی ببرنـــد و مفتـــــی

باز حاجــی ساکت نتونس بشینـــه

گفت کـــه : مفهــــوم عدالت اینـــه؟

آخه  ادیسون کــه مسلمون نبود

ایـن بـابـا اهل دیــن و ایمــــون نبــود

نــه روضه رفته بود نــه پـای منبر

نــه شمـر می دونس چیـه نــــه خـنجــر

یــه رکعت ام نماز شب نخــونـده

با سیم میماش شب رو به صُب رسونده

حرفــای یارو کــه بـــه اینجا رسید

خـــدا یه آهـــی از تــــــه دل کشیـــد

حضرت حق خــودش رو جابجا کرد

یــــــه کم  به این حاجی نیگا نیگا کـرد

از اون نگـاههـای عـاقل انـدر ـــــ

[ سفیه ]   شــــــو بـاید بیــارم ایـن ور

با اینکه خیلی خیلی خستـه هم بود

خطاب بــــه بنده هاش دوبـاره فرمـــود

شمـــا عجب کلّـــه خرایی هستید

بـــابــا عجب جـــــونـورایـی هستیـــد

شمر اگه بود آدولف هیتلــرم بود

خـنجــر اگـــــر بــود روو ِلــوِرم بـود

حیفه کــــه آدم خودشو پیر کنــه

و ســـوزنش فقط یــــه جـــا گیر کنــه

میگیـد تومـاس من مسلمـون نبـود

اهل نمــاز و دیـن و ایمــــون نبــــود

اولاً از کجا میگیــد ایـن حرفــــو ؟

در بیــــارید کـلّــة زیــــر بـــرفـــو

اون منــو بهتـر از شمـا شنـاختـه

دلیلشـم این چیزایــی کــــه ساختـــه

درسـتـــه  گفتـه ام عبـادت کنیــد

نگفتــــــه ام به خلـق خدمت کنیـد؟

تومـاس نه بُم ساخته نه جنگ کرده

دنیـــارو هم کلـّـــی قشنگ کــــــرده

من یـــه چراغ کــه بیشتـر نداشتـم

اونم تـــو آسمونـا کــــار گذاشتـــم

توماس تو هر اتاق چراغ روشن کرد

نمیدونید چقــــد کمک به مــن کـرد

تو دنیـا هیچـکی  بـی چـراغ  نبوده

یا اگـرم بـوده ،  تــــو بــاغ نبــوده

خــدا بـرای حاجـــــی آتش افــروخت

دروغ چرا یـــه کم براش دلــم سوخت

طفلی تــو باورش چــــه قصرا ساخته

اما بـــه اینجا کـــــه رسیده باختــــه

یکی میاد یــــه هاله ایی بــاهاشـــه

چقـــد بهش میـــاد فرشتـــه باشـــه

اومد رسید و دست گذاش رو دوشــم

دهـــانشـــــو آوُرد کنــــار گـوشـــم

گف:تو کــه کلّه ات پرِ قورمـه سبزیست

وقتی نمــی فهمی، بپرســی بــد نیست

اونکـــه نشستـه یک مقــام والاست

متــرجمـــه ، رفیق حق تعالـــی ست

خـودِ خــــدا نیست ، نمـاینده شـــــه

مــــورد اعتماده شـــه بنــده شـــــه

خــــدای لم یلد کــــه دیدنــی نیس

صــــداش  با این گوشـا شنیدنی نیس

شمــــا زمینیـــا همــش همینیـــد

اونــــورِ میـــزی رو خـــــدا مـی بینیـد

همینجوری می خواس بلن شه نم نم

گف : کـــه پاشو، بـاید بــری جهنــــم

وقتـی دیـدم منم گــــرفتار شــــدم

داد کشیــدم یــــه دفعـه بیدار شدم

 

وبلاگ خلیل جوادی - شما را به تبسم و تفکر دعوت میکنم

اطلاعاتی در مورد مثلث برمودا

مثلث برمودا واقعاً یک مثلث نیست، بلکه شباهت بیشتری به یک بیضی دارد که در روی بخشی از اقیانوس اطلس در سواحل جنوب شرقی آمریکا واقع است. راس آن نزدیک برمودا و قسمت انحنای آن از سمت پایین فلوریدا گسترش یافته و از پورتوریکو گذشته، به طرف جنوب و شرق منحرف شده و از میان دریای سارگاسو عبور کرده و دوباره به طرف برمودا برگشته است. طول جغرافیایی در قسمت غرب مثلث برمودا ۸۰ درجه است، بر روی خطی که شمال حقیقی و شمال مغناطیسی بر یکدیگر منطبق می‌گردند. در این نقطه هیچ انحرافی در قطب نما محاسبه نمی‌شود.

 

وینسنت گادیس که مثلث برمودا را نامگذاری کرده، آن را به صورت زیر توصیف می‌کند:

          یک خط از فلوریدا تا برمودا ، دیگری از برمودا تا پورتویکو می‌گذرد و سومین خط از میان باهاما به فلوریدا بر می‌گردد. مثلث برمودا نامش را در نتیجه ناپدید شدن ۶ هواپیمای نیروی دریایی همراه با تمام سرنشینان آنها در پنجم دسامبر ۱۹۴۵ کسب کرد. ۵ فروند از این هواپیماها به دنبال اجرای ماموریتی عادی و آموزشی، در منطقه مثلث، پرواز می‌کردند که با ارسال پیامهای عجیبی درخواست کمک کردند. هواپیمای ششم برای انجام عملیات نجات، به هوا برخاست که هر شش هواپیما به طرز فوق‌العاده مشکوکی مفقود شدند.

          در بیشتر اتفاقات مثلث برمودا، اکثر هواپیماها در حالی ناپدید شده‌اند که تماس رادیویی خود را با ایستگاههای مبدا و مقصدشان تا آخرین لحظه حفظ کرده‌اند و یا برخی دیگر در لحظات آخر پیامهای غیر عادی مخابره کرده‌اند که حاکی از عدم کنترل آنان بر روی دستگاه و ابزارها بوده است و یا چرخش عقربه‌های قطب نما به دور خود و تغییر رنگ آسمان اطراف به زردی و مه آلودی ، آن هم در روز صاف و آفتابی و یا تغییراتی غیر عادی در آب ها که تا لحظاتی قبل آرام بوده‌اند، بدون بیان هیچ دلیل روشنی از چگونگی این وقایع.

          این پیامها رفته رفته ضعیف‌تر و غیرقابل تشخیص‌تر شده و یا سریعا قطع شده‌اند. دقیقا مثل اینکه چیزی ارتباط رادیویی را قطع کرده باشد و یا چنانچه اظهار عقیده شده، در حال دور شدن و عقب رفتن از فضا و زمان بوده و دورتر و دورتر شده‌اند. در برخی موارد گزارشها حاکی از آن بود که نوری ناشناخته و غیر قابل تشریح روئیت شده است. همچنین توده سیاه و تاریکی در سطح دریا که پس از مدتی ناپدید شده، در جریان اتفاقات مزبور گزارش شده است. در مواردی هم گزارش شده که نقطه تاریک بزرگی در میان ستارگان در آسمان دیده شده که نوری متحرک از طرف زمین به آن قسمت وارد شده و سپس هر دو ناپدید شده‌اند. در تمام مدت دیده شدن تاریکی، دستگاه ها و سایر ابزارهای قایق‌های ناظر از کار افتاده بودند که پس از رفع تاریکی آسمان، دوباره شروع بکار کرده‌اند. در یک مورد هم پیامی عجیب از یک کشتی باری ژاپنی بدین مضمون دریافت گردید. خطری همانند یک خنجر هم اکنون ... به سرعت می‌آید ... ما نمی‌توانیم فرار کنیم ... در هر حال بدون اینکه مشخص شود خنجر چه بود.

          حادثه‌ای در اثر اختلال زمانی در فرودگاه میامی رخ داد که هرگز توضیحی قابل قبول برای آن وجود نداشته است. این واقعه مربوط به یک هواپیمای مسافربری بود که برای فرود در باند آماده بود و با رادار مرکز کنترل هوایی ردیابی می‌گردید که ناگهان ده دقیقه از صفحه رادار ناپدید شد و سپس دوباره ظاهر گشت. هواپیما بدون هیچ واقعه‌ای فرود آمد و خلبان و خدمه از آنچه افراد پایگاه می‌گفتند ابراز تعجب کردند، زیرا تا آنجا که به خدمه مربوط می‌شد، هیچ اتفاق غیر عادی نیفتاده بود.

جالب این که ساعت های همه آنها حدود ده دقیقه از زمان واقعی عقب‌تر بود.

 

نقل از سایت پانوراما

شعر " آخرین جرعه این جام " زنده یاد فریدون مشیری

همه میپرسند
چیست در زمزمه مبهم آب
چیست در همهمه دلکش برگ
چیست در بازی آن ابر سپید
روی این آبی آرام بلند
که ترا می برد اینگونه به ژرفای خیال
چیست در خلوت خاموش کبوترها
چیست در کوشش بی حاصل موج
چیست در خنده جام
که تو چندین ساعت
مات و مبهوت به آن می نگری
نه به ابر
نه به آب
نه به برگ
نه به این آبی آرام بلند
نه به این خلوت خاموش کبوترها
نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام
من به این جمله نمی اندیشم
من مناجات درختان را هنگام سحر
رقص عطر گل یخ را با باد
نفس پاک شقایق را در سینه کوه
صحبت چلچله ها را با صبح
بغض پاینده هستی را در گندم زار
گردش رنگ و طراوت را در گونه گل
همه را میشنوم
می بینم
من به این جمله نمی اندیشم
به تو می اندیشم
ای سراپا همه خوبی
تک و تنها به تو می اندیشم
همه وقت
 همه جا
من به هر حال که باشم به تو میاندیشم
تو بدان این را تنها تو بدان
تو بیا
تو بمان با من تنها تو بمان
جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب
من فدای تو به جای همه گلها تو بخند
اینک این من که به پای تو درافتادم باز
ریسمانی کن از آن موی دراز
تو بگیر
تو ببند
تو بخواه
پاسخ چلچله ها را تو بگو
قصه ابر هوا را تو بخوان
تو بمان با من تنها تو بمان
در دل ساغر هستی تو بجوش
 من همین یک نفس از جرعه جانم باقی است
آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش

شعر " آخرین جرعه این جام " اثری از زنده یاد فریدون مشیری

بدون شرح !

گالری عکس های نمایشگاه خلیج فارس - ایران کارتون

داستانک "مسافر" نوشته پائولو کوئلیو

دو جهانگرد آمریکایی به قاهره رفتند تا عارف معروفی را در آنجا به نام حافظ اعیم ببینند . وقتی به منزل او رسیدند با کمال تعجب دیدند که عارف در اتاقی بسیار ساده زندگی میکند . اتاق پر از کتاب بود و غیر از آن فقط میز و نیمکتی دیده می شد . دو جهانگرد از عارف پرسیدند لوازم منزلتان کجاست ؟

عارف می گوید : مال شما کجاست ؟

جهانگردان می گویند لوازم ما ؟ما اینجا مسافریم عارف میگوید من هم همین طور !!

نوشته پائولو کوئلیو

داستانک " کمیک استریپ بزرگمهر حسین پور با موضوع آگهی "

بزرگمهر حسین پور

داستانک " کمیک استریپ بزرگمهر حسین پور : دو اسب "

http://www.bozicartoon.com

بزرگمهر حسین پور

داستانک "نقل اين حرف ها نيست !"

يكي بود، يكي نبود؛ غير از خدا هيچ كس نبود .

جانم برايتان بگويد كه روزي روزگاري، پهلوان اول پايتخت ولايت غربت ، عمرش را داد به شما . خلايق جمع شدند در ميدان شهر، كه چه بكنيم چه نكنيم ؟ يك عده گفتند : « اصلا ما پهلوان اول مي خواهيم چه كار؟» يك عدة ديگر گفتند : «پايتخت بدون پهلوان اول، مثل آش بي نمك است.» بعضي ديگر گفتند : « اگر پهلوان اول هم نشد، يك پهلوان دومي، پهلوان سومي، چيزي كه بايد داشته باشيم.» بعضي ديگر گفتند: « پهلوان اول داشته باشيم كه چي ؟ كه هي بيايد بگويد: برايم تهديدنومچه فرستاده اند ؟ »

خلاصه بحث بالا گرفت. در همين گير و دار ، ناغافلي روح پهلوان مرحوم ، آمد وسط ميدان شهر و گفت : « جماعت ! شما اول برويد بگرديد ببينيد كه اصلا توي اين مملكت پهلواني پيدا مي شود ، بعدا سرش جر و بحث كنيد . » بعد هم يك دفعه ناپديد شد .

مردم ديدند كه اي دل غافل، راست مي گويد اين خدابيامرز. اين شد كه گفتند ما همين جا مي نشينيم تا يك پهلوان اول پيدا كنيم .

يك نفر پاشد و رفت ايستاد روي سكوي ميدان گفت : « آهاي جماعت ! مي خواستم دو كلوم عرض كنم در باب اين كه پهلوون اول براي پايتخت از شوم شب واجب تره . لذا من را انتخاب كنيد براي پهلوون اولي . »

مردم كفتند : « حالا اگر تو پهلوان اول شهر بشوي ، چه گلي بر سر ما مي زني ؟ »

پهلوان گفت : « يك جامعة مدني برايتان درست مي كنم به چه خوبي . طوري كه گرگ و ميش كنار هم زندگي كنند . اصلا همه اش تساهل و تسامح ! »

مردم گفتند : « اي آقا ، پهلواني به زور است . نقل اين حرف ها نيست . »
پهلوان بندة خدا از سكو آمد پايين و يكي ديگر رفت بالا و گفت : « آهاي جماعت ، در خصوص اين فقره خواستم عرض كنم كه مرا انتخاب كنيد . زور من خيلي زياد است . ميتوانم يك گاري را يك تنه با بارش از زمين بلند كنم .»

مردم گفتند : « اين كار را "ژان والژان" خدا بيامرز هم مي توانست بكند . تازه ، آن بنده خدا با آن زور و بازو نهايتا شد شهردار ؛ پهلوان اول كه نشد . نخير . نقل اين حرف ها نيست . »

پهلوان دوم هم آمد پايين و پهلوان سوم رفت بالا . يك نگاهي به مردم كرد و گفت : « آهاي جماعت ، اصلا شما اينجا ميتينگ راه انداخته ايد كه چي ؟ من باب تذكر عرض مي كنم كه راهتان را بكشيد برويد خانه هايتان . هر كس نرود ، حكما كتك مي خورد . »

مردم گفتند : « بر و بابا دلت خوش است . ما فكر اينجايش را هم كرده ايم . از وزارت كشور مجوز گرفته ايم . نقل اين حرف ها نيست !»

پهلوان گفت : « كه اين طور ! » بعد از سكو آمد پايين وهمة جماعت را لت و پار و تار و مار كرد .

مردم كه ديدند نه بابا ، اين بندة خدا جوهرة بزن بهادري دارد ، به اتفاق آرا ، او را انتخاب كردند به پهلوان اولي شهر !

ما از اين داستان نتيجه مي گيريم كه نقل اين حرف ها نيست !
قصة ما به سر رسيد ، غلاغه به خونش نرسيد !

نقل از کتاب افسانه های امروزی نوشته ابوالفضل زرویی نصرآباد

داستانک "حكايت وزير رسيدگي !"

يكي بود، يكي نبود؛ غير از خدا هيچ كس نبود .

روزي روزگاري يك پادشاه رعيت پروري در ولايت غربت حكومت مي كرد كه در دورة پادشاهي اش گرگ و آهو و باز و تيهو در كنار هم به خوبي و خوشي زندگي مي كردند .

از قضاي روزگار، يك اوضاع بدي از براي ولايت غربت پيش آمد ، واز آن به بعد ، حال و روز مردم روز به روز بدتر شد تا جايي كه مردم جمع شدند و آمدند دم قصر و شروع كردند به داد و هوار كه : « اي پادشاه ! بيا بيرون و وضع ما را خوب كن .»

پادشاه گفت: « اي مردم ، اين مملكت وزير رسيدگي دارد . برويد سر وقت او و بگوييد وضع شما را خوب كند.»

مردم كاسه كوزه شان را جمع كردند و رفتند دم وزارتخانة رسيدگي . وزير رسيدگي آمد روي بالكن وزارتخانه و گفت : « اي مردم چه تان شده ؟ » مردم گفتند: « هيچي . آمده ايم كه وضعمان را خوب كني .»

وزير رسيدگي گفت : « آخر با اين همه مسايل و مشكلاتي كه توي مملكت هست ، من چطور وضع شما را خوب كنم ؟ » مردم گفتند : « ما اين حرف ها حالي مان نمي شود ؛ يا وضع ما را خوب كن يا مي دهيم مجلس ، استيضاحت كند .»

وزير ديد كه اي دل غافل ، اين مردم ، زبان آدميزاد سر شان نمي شود . اين شد كه گفت : « باشد . وضعتان را خوب مي كنم، ولي هفت شبانه روز به من مهلت بدهيد .» مردم گفتند : « باشد ولي فرجه ات همين هفت شبانه روز است . استمهال هم بي استمهال !‌» بعد هم را هشان را كشيدند و رفتند پي كار و زندگي شان . وزير از آن روز ديگر از خواب و خوراك افتاد . هي پيش خودش فكر مي كرد كه چه بكند و چه نكند و دايم توي راهروهاي وزارتخانه راه مي رفت و موهايش را چنگ مي زد.

بالاخره شب هفتم رسيد . وزير كه فكرش به جايي قد نداده بود ، يك دفعه به خاطرش آمد كه بهتر است بنشيند يك جلسة مشورتي تشكيل بدهد . اين شد كه تمام مشاورانش را جمع كرد و از آنها خواست كه براي حل اين مشكل چاره اي بينديشند.

يكي از مشاوران گفت : «قربان ، به نظرم بهترين راه اين است كه وضع مردم را خوب بفر ماييد . » وزير گفت: «چطور ؟ » مشاور گفت : « شما وزيريد ، بنده از كجا بدانم ؟ »

مشاور ديگر گفت : « قربان يك درخت نظركرده اي حوالي و لايت جابلقا هست . به نظرم يكي را بفرستيم همين شبانه برود به آن درخت دخيل ببندد .»

مشاور ديگر گفت : « توي همين ولايت خودمان ، يك درويشي هست كه اگر يك وردي بخواند و فوت كند ، همه مملكت گلستان مي شود . » وزير گفت : « حالا اين درويش كجاست ؟ » مشاور گفت : « قربان توي يك خرابه اي است و روزها مي رود در شهر. گدايي مي كند . » وزير گفت : « آن ورد را براي خودش مي خواند كه كارش به گدايي نكشد.»

مشاور ديگر گفت : « وام از بانك جهاني بگيريم ، »

مشاور ديگر گفت : « چرا دست پيش اجنبي دراز كنيم . اصلا برويم قلك بچه هاي مان را بشكنيم ! »

خلاصه ، اين قدر از اين حرف ها زدند كه وزير از خير مشورت با آنها گذشت و گفت بروند به خانه هاشان .

آخر شب وزير رسيدگي ديوان حافظ را باز كرد و فالي گرفت . اين بيت آمد :

«گفته بودي كه شوم مست و دو بوست بدهم
وعده از حد بشد و ما نه دو ديديم و نه يك»

يك دفعه فكري به خاطر وزير رسيد . شب را راحت خوابيد و صبح اول صبح ، به كارگران وزارتخانه گفت بروند روي بالكن وزارتخانه چند تا بلند گو كار بگذارند و خودش توي اتاق كارش ميكروفن به دست نشست .

حوالي ظهر، ماموران آمدند و گفتند : « قربان ، مردم آمده اند دم در وزارتخانه و مي گويند به وزير بگوييد بيايد بيرون وضع ما را خوب كند . » وزير از پشت ميكروفن به مردم گفت : «اي مردم ! ببخشيد كه دستم بند است و نمي توانم بيايم روي بالكن . من از همان هفت روز پيش تا حالا دارم فرمان هايي صادر مي كنم كه از همين امروز به موقع اجرا گذاشته مي شود و مهر كردن اين فرمان ها ، نهايتا تا نيم ساعت ديگر تمام مي شود . براي اينكه بدانيد چه وضعيتي در انتظار شماست ، فقط چند تا از فرمان ها را برايتان مي خوانم . او ل اينكه دستور داده ام كه از امروز هيچ كس در اين مملكت كار نكند . صبح به صبح از طرف وزارت رسيدگي ، ماموران مي آيند در خانه هايتان و به هر خانواده ، صد هزار سكه تحويل مي دهند . واي به حال كسي كه اين سكه ها را قبول نكند . او را مي آوريم در ميدان شهر . فلك مي كنيم »

يك دفعه صداي سوت و كف زدن مردم بلند شد ؛ به طوري كه از صداي هلهلهه و شادي شان وزارتخانه به لرزه در آمد .

وقتي صدا ها قطع شد ، وزير ادامه داد: «حكم ديگر اين است كه از امروز ، هر كس پياده در خيابان هاي اين ولايت را ه برود ، موي سرش را مي تراشيم و وارونه سوار خرش مي كنيم ودور شهر مي چرخانيم . چرا كه دستور داده ام به تعداد افراد خانواده ، به آنها خودرو تحويل شود . »

دوباره صداي سوت و هلهلة مردم بلند شد . منتها قدري كمتر از بار اول . وزير ادامه داد: « روشن كردن چراغ خوراك پزي تا اطلاع ثانوي ممنوع است . ماموران ويژ ة ما در چهار نوبت مي آيند در خانة شما و صبحانه ، ناهار ، عصرانه وشام مي دهند.»

صداي سوت و كف زدن مردم ، باز هم بلند شد ، منتها نه به اندازة دفعة دوم .

وزير گفت : « همة شما مجبوريد به دستور ما و هزينة ما، ماهي پانزده روز به مسافرت تفريحي برويد . هر كس از گرفتن هزينة دولتي خودداري كند . او را مجبور مي كنيم كه شش ماه به خرج ما به سفر دور دنيا برود .»

باز هم صداي سوت و هلهله بلند شد ولي اين دفعه خيلي خيلي كمتر .

وزير گفت : « همة دختر ها و پسرها ي بالاتر از 17 سال بايد تا آخر همين هفته به خرج ما ازدواج كنند . اگر پسري ازدواج نكند. مجبورش مي كنيم دو تا زن بگيرد . »

ديگر صداي سوت و كف زدني نيامد . وزير رسيدگي كه دلواپس شده بود . پاورچين پاورچين آمد روي بالكن تا ببيند چرا مردم ديگر تشويق نمي كنند .

وقتي چشمش افتاد به پايين ، ديد اي دل غافل ، همة مردم گله به گله روي زمين دمر شده اند . از مامور پرسيد : « اينها چه شان شده ؟ »

مامور گفت : « قربان از همان اول كه شما شروع كرديد به وعده دادن ، اين بيچاره ها گروه گروه از خوشحالي دق كردند و هلاك شدند . به همين خاطر ديگر كسي نمانده كه شما را تشويق كند . »

وزير هم وقتي ديد كه ديگر كسي نمانده تا برايش شاخ و شانه بكشد ، از خوشحالي دق كرد و مرد .

ما از اين داستان نتيجه مي گيريم كه ماها خيلي پوستمان كلفت شده كه با شنيدن اين همه وعده هاي خوب ، از خوشحالي دق نمي كنيم!
قصة ما به سر رسيد ، غلاغه به خونه ش نرسيد .

نقل از کتاب افسانه های امروزی نوشته ابوالفضل زرویی نصرآباد

داستانک "نسیم نفس خداست"

بارش زیادی سنگین بود و سربالایی زیادی سخت . دانه گندم روی شانه های نازکش سنگینی می کرد . نفس نفس میزد اما کسی صدای نفسهایش را نمی شنید ، کسی او را نمی دید.

دانه از روی شانه های کوچکش سر خورد و افتاد. خدا دانه گندم را فوت کرد و مورچه می دانست که نسیم نفس خداست.

مورچه دانه را دوباره بر دوشش گذاشت و گفت:" گاهی یادم می رود که هستی کاش بیشتر می وزیدی."

خدا گفت :" همیشه می وزم، نکند دیگر گمم کرده ای."

مورچه گفت :"این منم که گم می شوم بس که کوچکم و ناچیز، بس که خرد، نقطه ای که بود و نبودش را کسی نمی فهمد."

خدا کفت : " اما نقطه ، سرآغاز هر خطی ست."

مورچه زیر دانه گندمش گم شد و گفت:"من اما سرآغاز هیچم و ریزم و ندیدنی، من به هیچ چشمی نخواهم آمد."

خدا گفت : " چشمی که سزاوار دیدن است می بیند . چشمهای من همیشه بیناست."

مورچه این را می دانست اما شوق گفتگو داشت ، پس دوباره گفت: "زمینت بزرگ است و من ناچیزترینم  نبودنم را غمی نیست."

خدا گفت:"اما اگر تو نباشی پس چه کسی دانه کوچک گندم را بر دوش بکشد و راه رقصیدن نسیم را در سینه خاک باز کند؟ تو هستی و سهمی از بودن برای توست، در نبودنت کار این کارخانه ناتمام است."

مورچه خندید و دانه گندم از دوشش دوباره افتاد . خدا دانه را به سمتش هل داد.

                 هیچ کس اما نمیدانست در گوشه ای از خاک مورچه ای با خدا گرم گفتگوست.

 

از نوشته های عرفان نظر آهاری

 

حلول ماه رمضان ، ماه برکت ، بر همگان مبارک .

داستانک " بهشت و جهنم "

یک سامورایی خشن که به خاطر برپا کردن نزاعهای بی دلیل شهرت داشت ، به دروازه صومعه ذن رسید و خواهان گفتگو با استاد شد. استاد نیز بی هیچ ترس و واهمه ای به ملاقاتش رفت.

سامورایی گفت: میگویند که هوش و ذکاوت از قدرت، نیرومندتر است.آیا شما میتوانید به من توضیح دهید که جهنم و بهشت چه می باشند؟

استاد ساکت ماند.

سامورایی نعره زنان گفت:پس تماشا کن.من میتوانم به سادگی هرچه تمامتر برایت توضیح دهم : برای نشان دادن جهنم ، کافی است تا کسی را کتک بزنی و برای نشان دادن بهشت ، کافی است اجازه بدهی که کسی را که تهدید به مرگش کرده ای ، فرار کند .

استاد ذن گفت :

-          من با افراد نادانی مثل شما جروبحث نمیکنم .

در اینجا چشمهای سامورائی پر از خون شد و مغزش مملو از نفرت گردید .

استاد لبخند زنان گفت :

-          این جهنم است که اجازه دهی بخاطر هیچ و پوچ تحریک شوی .

و آن سامورائی بخاطر شجاعت و آرامش آن استاد ، بهت زد و گیج ماند .

استاد سخنانش را تمام کرد و در حالیکه او را بداخل صومعه دعوت می کرد ، گفت :

-          و این بهشت است . نپذیرفتن تحریکات احمقانه .

          نقل از کتاب داستانهایی برای پدران، فرزندان و نوه ها اثر پائولو کوئلیو ترجمه بهرام جعفری

داستانک "دو فرشته مسافر"

حضرت علی علیه السلام 

 برای خردمند شایسته نیست مگر اینکه به دنبال سه چیز باشد :

تنظیم معاش ، یا تلاش برای معاد و یا لذت مشروع .

 

استاد سخن سعدی

زمانی درسِ علم و بحث و تنذیل                     که باشد نفس انسان را کمالی

زمانی شعر و شطرنج و حکایت                       که  خاطر  را  بود  رفع  ملالی

 

حتما برای شما هم پیش آمده که در اوج خستگی جسمی و روحی به طور اتفاقی به جمله ای برخورده اید و ناگهان حال بدتان به حال خوش تبدیل شد ، انگار به آن جمله نیاز داشتید به سان آب برای فرو نشاندن آتش . فلسفه مطالب بخش داستانک همین است .

 

دو فرشته مسافر

 

دو فرشته مسافر ، برای گذارندن شب ، در خانه یک خانواده ثروتمند فرود آمدند . این خانواده رفتار نامناسبی داشتند و دو فرشته را به اتاق مجلل مهمانانشان راه ندادند ، بلکه زیر زمین سردِ خانه را در اختیار آنها گذاشتند . فرشته پیرتر در دیوار زیر زمین ، شکافی دید و آن را تعمیر کرد . وقتی که فرشته جوانتر از او پرسید چرا چنین کاری کردی ، او پاسخ داد : (( همه امور بدان گونه که می نمایند نیستند . ))

شب بعد ، این دو فرشته به منزل یک خانواده فقیر ولی بسیار مهمان نواز رفتند ، بعد از خوردن غذای مختصری که آنها داشتند ، زن و مرد فقیر ، تخت خود را برای استراحت در اختیار دو فرشته گذاشتند .

صبح روز بعد ، فرشتگان ، زن و مرد فقیر را در حالی که گریه می کردند ، دیدند . گاو آن دو که شیرش تنها وسیله امرار معاششان بود ، در مزرعه مرده بود .

فرشته جوان عصبانی شد و از فرشته پیر پرسید : (( چرا گذاشتی چنین اتفاقی بیفتد ؟ آن خانواده اولی همه چیز داشتند و با این حال تو کمکشان کردی ، اما این خانواده دارایی اندکی داشتند ،  و تو گذاشتی که گاوشان هم بمیرد . ))

فرشته پیرتر پاسخ داد : (( وقتی که در زیر زمین آن خانواده ثروتمند بودیم دیدم که در شکاف دیوار ، کیسه ای طلا وجو دارد . از آنجا که آنان بسیار حریص و بددل بودند ، شکاف را بستم و طلاها را از دیدشان مخفی کردم . دیشب وقتی در رختخواب زن و مرد فقیر خوابیده بودیم ، فرشته مرگ برای گرفتن جان زن فقیر آمد و من به جایش آن گاو را به او دادم . همه امور بدان گونه که می نمایند نیستند و ما گاهی اوقات ، خیلی دیر به این نکته پی می بریم . ))

 

نقل از کتاب " هفده داستان ِکوتاهِ کوتاه از نویسندگان ناشناس "

ترجمه سارا طهرانیان / نشر خورشید